— Ваше је височанство неумитан и ненадмашан критичар.

Кнежево путовање личило је на веселу свадбу. Целим путем ориле су се песме и одјекивала пуцњава. Извештен о проласку кнеза, народ је гомилама излазио на пут да га види и поздрави. Дочекивали су га песмама и пуцњавом из прангија, а тако исто и испраћали. Кнез се заустављао овде онде, излазио пред народ, и, после кратка љубазна разговора, кретао се даље. Пред подне кнез и главно језгро његове пратње били су у Повратници. Остали су полако приспевали један за другим. Неки су стигли тек око 2 часа по подне.

У манастиру је био спремљен диван ручак. Постављено је било на пољу под ладњаком. Кнежев млађи кувар био је изаслан у Повратници још у очи тога дана, и он се доиста постарао да „обели образ.“ Ручак је био више но изврсан, „прави царски ручак“, као што се изразио сам кнез. За столом се остало до 3 часа; здравицама није било краја; весеље је доиста било срдачно — почињући од кнеза, па до последњег слуге — све је било весело и расположено, и то не тек онако весело, но ако хоћеш да ти скаче с врх куће.